gae_thermiekbel.jpg
20160714_gae_zomerkamp_in_de_lucht.jpg
20160706_gae_zomerkamp_kanarie_op_veld.jpg
gae_2709_8488_3647_1236.jpg
2015.08.0310.jpg
wolkenstraat_kees_lemmens_5_okt_2016.jpg
img_3376.jpg
2015.08.0305.jpg
img_3371.jpg
img_3397.jpg
20160715_gae_jesse_solo1.jpg
img_3384.jpg
img_3379.jpg
2015.08.0314.jpg
g0022437.jpg
2015.02.2603.jpg
2015.03.1424.jpg
20160706_gae_zomerkamp_start.jpg
2015.02.1429.jpg
gae_rugier_pakt_in2.jpg
2015.03.0243.jpg
20160706_gae_terlet_en_een_heer_daalde_neer....jpg
2015.07.2212.jpg
2015.03.1451.jpg
img_4940_bert.jpg
2015.03.1432.jpg
2015.03.0257.jpg
2015.03.1452.jpg
2015.03.1420.jpg
2015.03.1431.jpg
2015.08.0306.jpg
2015.03.1453.jpg
2015.03.1427.jpg
2015.08.0304.jpg
2015.08.0307.jpg
2015.08.0309.jpg
2015.08.0318.jpg
2015.08.0321.jpg
2015.08.0322.jpg
2015.08.0327.jpg
gae_maarten_niels_instructie.jpg
gae_4610.jpg
gae_1212_1236._jpg.jpg
gae_1212.jpg
gae_6822_instrumenten.jpg
gae_terlet_tstrip.jpg
gae_addy_solo.jpg
gae_harry_tomesen_golfkar.jpg
gae_rugier_pakt_in.jpg
image4.jpeg
image4.jpeg
janwillem_a.jpg

Thomesen’s These

16-10-2013 11:25

Het valt me steeds weer op dat ik vaak boven de lier thermiek kan oppikken. Dat gebeurt zo vaak, dat ik denk dat dit geen toeval kan zijn. Ik krijg de indruk dat het te maken heeft met de lier. Ik denk dat de lier net dat zetje geeft om een bel los te laten komen. Er komt, zo lijkt het, zoveel energie vrij dat het genoeg is om thermiek te doen ontstaan.


Ik weet natuurlijk van de theorie van de adiabatische opwarming van lucht in de thermosflessen van de variometers als gevolg van een lierstart, waardoor na een lierstart de variometer te hoog aanwijst. Dat effect bedoel ik niet. Ik heb het over echt stijgen en echte hoogtewinst. Het is gewoon te vaak gebeurt om toeval te zijn. Ik hou het er op dat het komt doordat de lier een belletje veroorzaakt.


Daarom zou ik graag van anderen willen weten of ze deze ervaring ook hebben.


Harry Tomesen

Mijn eerste jaar bij GAE: ‘’daar vlieg je meer’’

Mijn eerste jaar bij GAE: ‘’daar vlieg je meer’’
13-10-2013 22:48

 

Oscar Groosman, augustus 2013.


 

In het voorjaar van 2012 maakte ik op uitnodiging van een familielid enige starts (als gast) bij zweefvliegclub NijAC in Malden. De belangstelling voor het zweefvliegen was gewekt!

Er werd al snel ontdekt dat de GAE bestaat en dat er, zonder direct lid te hoeven worden, meegedaan kon worden met een zweefvliegcursus in het Franse Saint-Florentin/Chéu. Aldus geschiedde. De rit er naar toe (500+ km vanuit mijn woonplaats) door het glooiende Franse land geeft op zich al een vakantiegevoel. Ik trof er een enthousiaste groep mensen (alle leeftijdscategorieën) aan die gebruik maakten van de faciliteiten van het ruim opgezette motor-, parachutisten- en zweefvliegveld. De meesten verbleven op de camping op het vliegveld zelf (uitstekende sanitaire faciliteiten, incl. gebruik wasmachines etc.). Sommigen in een hotelletje nabij. Goede WiFi op het vliegveld. Leuk contact met de lokale Fransen. In een grote tent een volledig geoutilleerde (koelkasten, vriezers, kookplaten, professionele afwasmachine) mobiele keuken.

Een vloot aan goed onderhouden vliegtuigen. Zowel tweezitters (o.a. K13’s, K7’s) als éénzitters (K8, LS4, Astir). Ook een aantal privévliegtuigen van GAE-clubleden.

Het lessen kon beginnen. Permanent minstens twee instructeurs (die ook examenbevoegdheden hebben) aanwezig. De eerste dag werd ik getrakteerd op maar liefst 6 lesvluchten! Relaxte, consequente en professionele instructie; geduldige uitleg. Veel aandacht voor veiligheidsnormen. Weinig wachttijd. Humor.’s Avonds, na het opruimen van de vliegtuigen in de hangaars en na het eten, is er tijd voor het traditionele kampvuur. Elke dag weer een gezellige happening; de dag wordt even (al dan niet hilarisch) doorgenomen en er wordt alvast wat info verstrekt voor de volgende vliegdag.

Na deze eerste week (bijna 30 starts…) onmiddellijk lid geworden van de KNVvL en de medische keuring aangevraagd. In oktober weer een week in Frankrijk geweest en zowaar na totaal 39 lesvluchten solo gekomen. Euforisch moment. Dus dat smaakte naar meer: lid geworden van de GAE.

In de wintermaanden de theorielessen gevolgd (zo’n 10+ zaterdagen). Volledig verzorgd door de GAE-instructeurs. Examens volgens de KNVvL-/internationale normen afgelegd.

Vanaf maart werd er weer gevlogen op thuisbasis Terlet. Er kan in weekenden als wel door de week gevlogen worden. Makkelijke informatieverstrekking tevoren via website/Twitter en Facebook. Ik heb me geconcentreerd op de woensdagen: nog nooit een saaie groep mensen gehad. Altijd niet moeilijk doende instructeurs aanwezig voor de checkstarts en verdere oefeningen.

Afhankelijk van het weer bijna altijd 3 à 4 (één keer zelfs 8) starts per dag.

Bovendien een goed café-restaurant (‘De Thermiekbel’) op het terrein zelf. Gasten en kennismakers worden goed opgevangen.

Deze zomer weer twee keer één week in St.-Florentin geweest. Na één jaar GAE al 150 starts en al meer dan 12 uren solo gevlogen. Max. solohoogte: 1350 meter tijdens een heerlijke thermische vlucht van bijna 1 uur en 20 minuten. Opleidingsboekje vermeldt vele afgetekende oefeningen. Op naar het GPL!